Andrzej Różycki / Igor Omulecki / Karol Jóźwiak
Wystawa jest próbą zmierzenia się z postawą i praktyką twórczą Andrzeja Różyckiego, artysty, fotografa, teoretyka sztuki i twórcy koncepcji Fotozofii. W ramach swoich działań podejmował on kwestie natury ontologicznej, epistemologicznej i metafizycznej za pomocą środków fotografii, co określał właśnie jako fotozofię, a samego siebie przedstawiał jako fotozofa. W prezentowanej wystawie wydobyty będzie aspekt refleksji nad materią prymarną (kamień i drzewo), jako uosobienia dwóch podstawowych binarności świata materialnego, między którymi rozwija się życie, egzystencja człowieka, twórczość, medium. Świat nieorganiczny, stały, niezmienny, uosobiony kamieniami, wchodzi w relację ze światem organicznym, zmiennym, wypełnionym życiem, przemianą materii, cyklu życia i śmierci, relacji makro- i mikrokosmosu, uosobionym w figurze drzewa. Koncentrując się na tych dwóch toposach twórczości Różyckiego, wydobyty zostanie parametr protoreligijny, antropologiczny, czy wręcz antropoceniczny, obecny w jego twórczości. Twórcy wystawy, artysta wizualny Igor Omulecki i teoretyk sztuki Karol Jóźwiak, zdecydowali się na reinterpretację tej twórczości, przesuwając niekiedy konteksty i znaczenia prac nadawane przez autora, dążąc do rozpoznania ich sensów na innym poziomie. Bliska tej strategii jest koncepcja drogi negatywnej (łac. via negativa), do której nawiązywały niektóre średniowieczne nurty teologii w próbie określenia istoty Boga. Bóg jest nieosiągalny zmysłami i rozumem przez człowieka, zatem droga do niego może być wyłącznie przez negację, à rebours, przez odwrócenie. Różycki to odwrócenie dostrzegał w samej materii fotografii klasycznej, w negatywie. Jego wystawa Niech będzie pochwalony negatyw! (2017) można w tym kontekście traktować jako gest programowy tego rodzaju poszukiwań fotozoficznych. Z drugiej strony w twórczości Różyckiego element sakralny często był wyrażany wprost, nawiązania do symboliki Chrześcijaństwa, do teologii wcielenia, do relikwii i znaku stanowiły kluczowy topos. Ta wystawa stanowić ma drogę negatywną wobec tej strategii: skupienie się na rzeczywistości materialnej, naturze, percepcji, pozostawiając kwestie metafizyki i teologii w tle. Jednocześnie, wydobyć ona ma aspekt materialny samej fotografii, którą śmiało przetwarzał fotozof – na wystawie zaprezentowane będą m.in. oryginalne prace z epoki, powstałe w ciemniowej pracy artysty z negatywami. Wreszcie, otwarcie powołując się na drogę negatywną, twórcy tej wystawy jasno akcentują kwestię własnych, subiektywnych interpretacji i rozpoznania postawy Andrzeja Różyckiego.
Wystawa miała miejsce w Galerii Vauxhaull w Krzeszowicach w dniach 02.02-22.03.2024.
